1Czerwiec2010
Autor: admin. Kategorie: Kuchnia.
Włosi potrafią podawać espresso na różne sposoby. Na przykład espresso coretto pije się z odrobiną alkoholu.
Według legend kawę wynaleźli etiopscy mnisi. Napój miał im pomóc przetrwać, długie, nocne modlitwy. Jednak historyczne przekazy mówią, że początki wykorzystywania kawy znajdujemy na Bliskim Wschodzie. Niemiecki podróżnik Leonard Rauwolf, podróżując po tamtejszych krajach zebrał ziarna kawy i sprowadził je do Europy.
Smak kawy, tak go zachwycił, że dokładnie opisał związane z nią bliskowschodnie zwyczaje. Wspominał między innymi o jej intensywnym, czarnym kolorze oraz o właściwościach leczniczych. Jednak nie wszystkim nowy napój przypadł do gustu. Chrześcijanie na przykład byli przekonani, że kawa jest dziełem szatana, ponieważ pochodzi z krajów arabskich, uważanych przez nich za szatańskie.
Popularność kawy zawdzięcza się największym wielbicielom małej czarnej, czyli Włochom. Jej nazwę „cafe” upowszechnił botanik i lekarz Prospera d’Alpino i stąd pojawiła się w podobnej formie w prawie wszystkich językach świata. Początkowo kawę pijano w domach, potem zaczęto pić ją w kawiarniach. Pierwsze europejskie kawiarnie zostały otwarte cztery wieki temu w Oksfordzie, Londynie i w Wiedniu. Pijanie kawy w kawiarniach było wówczas uznawane za snobizm, bowiem na „kawkę” spotykali się zazwyczaj słynni pisarze, myśliciele i malarze. Dziś nikt z nas nie wyobraża sobie spotkania z przyjaciółmi bez małej czarnej.
Espresso, cappuccino i latte macchiato
Włosi dzień rozpoczynają od kawy. Piją ją zazwyczaj w pośpiechu w drodze do pracy w niewielkich kawiarniach. Mając mało czasu, wybierają małą, mocną i czarną kawę, czyli espresso. Jej intensywny smak i aromat oraz przede wszystkim moc, pozwala stanąć na nogi każdemu. Włosi potrafią podawać espresso na różne sposoby. Na przykład espresso coretto pije się z odrobiną alkoholu. Głównie jest to brendy, grappa lub likier. Wartą spróbowania odmianą espresso jest espresso sorbet. To kawa wymieszana w szejkerze z kostkami lodu, czasami z dodatkiem mleka. W przeciwieństwie do klasycznego espresso nie podaje się jej w małej filiżance, a w szklance, której brzegi powinny być wysmarowane sokiem pomarańczowym i posypane brązowym cukrem. Brzmi zachęcająco.
Czym jednak byłyby kawiarnie włoskie bez słynnego na całym świecie cappuccino, którego nazwa oznacza dosłownie kaptur. Nazwa pochodzi od wyglądu tego napoju. Jest to po prostu nic innego jak espresso przykryte spienioną pianką z mleka. By jego smak był jeszcze lepszy, podawane jest z gałką lodów i posypane czekoladą lub kakao.
Następną przepyszną kawą jest latte macchiato, które dosłownie oznacza splamione mleko. Rzeczywiście tak jest, gdyż do podgrzanego mleka dodaje się niewielką ilość espresso. Efekt jest zachwycający. Otrzymujemy trójwarstwowy napój – na dole mleko, potem kawa i na samej górze piana. Często dodaje się jeszcze wiórki czekoladowe, kakao lub cynamon. Kawę sączy się słomką z przezroczystej szklanki.
Zawód poszukiwany: barista
Coraz bardziej popularny staje się również zawód baristy. Kim jest barista? Jest to miłośnik, wielbiciel ale przede wszystkim profesjonalny znawca kawy. Do uprawiania tego zawodu niezbędna jest wiedza na temat samej kawy jak również jej przygotowania. Baristów zatrudniają wszystkie dobre kawiarnie. Aby zostać baristą nie wystarczy jedynie umieć włączyć ekspres, trzeba również poznać wszystkie tajniki kawy. Barista powinien również rozpoznawać mieszanki kawowe, odpowiednio je mielić, znać obsługę wszystkich niezbędnych urządzeń i ozdabiać kawę tak, by była jeszcze bardziej kusząca. Nie jest to więc łatwa sztuka. Baristami zostają prawdziwi smakosze kawy, którzy nigdy nie przestają uczyć się nowych rzeczy, a kawa przez nich przyrządzona należy do najlepszych.
Dobra na serce i figurę
Często słyszy się o złych właściwościach kawy, że jest szkodliwa dla zdrowia, że się od niej uzależniamy. Jednak kawa nie tylko pobudza i poprawia nastrój, ale także ma wiele innych właściwości, które nie tyle nam nie szkodzą, co dobrze na nas wpływają. Zazwyczaj pije się kawę w przerwach w pracy, na przykład we Włoszech podczas siesty.
Ważna informacja dla pań: dzięki zawartym w kawie składnikom przyspiesza ona przemianę materii i sprzyja zrzucaniu zbędnych kilogramów. Ale to nic w porównaniu z tym co udowodnili naukowcy. Ci którzy piją kawę, obniżają ryzyko zachorowania na chorobę Alzhaimera o 65 procent i Parkinsona o 50 procent. Zmniejsza ona również ryzyko zachorowania na cukrzycę, chroni serce oraz nerki.
Opracowała: Ewa Czemerys
1Czerwiec2010
Autor: admin. Kategorie: Kuchnia.
Tajemnica włoskiej kuchni
A właśnie tajemnica naszej kuchni wywodzącej się z biedy, tkwi w prostocie. Sekret smaku natomiast w składnikach wysokiej jakości, dojrzewających na słońcu – Tak o swojej kuchni mówią Włosi, którzy jeść pizze i pastę zaczęli dopiero w XIX wieku.
W pierwszych wiekach istnienia Rzymu, jadano to, co można było przyrządzić, dzięki uprawie ziemi i hodowli bydła. Potrawą narodową była zwykła „papka” – gęsta i rozgotowana, ze zmielonego prosa, jęczmienia, pszenicy lub roślin strączkowych. Sztuka kulinarna zaczęła rozwijać się wraz z rozszerzaniem się kontaktów na Wschód w III w. p.n.e. Mieszkańców Italii obowiązywały trzy posiłki: ientaculum – pierwsze, wczesne śniadanie, czyli chleb, ser, owoce, mleko bądź wino; prandium – drugie śniadanie, podawane koło południa, czyli zimne potrawy mięsne, ryby, ser, owoce i wino, oraz cena – obiad, który składał się z trzech części: przekąsek, czyli jaj, dania głównego, w tym wypadku mięsa, ryb, z dodatkiem warzyw oraz deseru, na którym podawano owoce. Wszystko popijano winem zaprawianym miodem, nazywanym multum. Czym jeszcze zaskoczą nas starożytni Rzymianie? Uwielbianym przez Polaków, świeżo wypieczonym chlebem. Wypiekano każdy rodzaj pieczywa, biały razowy, wiejski. Do potraw już w starożytności dodawano wiele przypraw, takich jak : czosnek, bazylia, mięta, cząber, ogórecznik, które są popularne do dziś. Jeśli ślimaki kojarzą Nam się jedynie z kuchnia francuską to jesteśmy w błędzie, to we Włoszech rozwinęła się hodowla ślimaków.
Po włosku, między wiekami
W I wieku n.e. powstała pierwsza słynna książka kucharska Apicjusza pod tytułem: Decem libri qui dicuntur de re coquinaria” podaje ona wiele recept kulinarnych , z jakich korzystali smakosze Rzymu, a których przepisy są znane do dziś.
„Wątróbki i płucka jagnięcia lub koźlęcia tak przyrządzasz: wodę osłodzić, dodać jajko, nieco mleka, ponacinane wątróbki powinny napęcznieć, gotować w occie, posypać pieprzem, podać.”
Kuchnia włoska przeszła przemianę w średniowieczu, kiedy to zrezygnowano z jadania tak dużej ilości mięsa, na rzecz zdrowych ryb i warzyw. Świat, o potrawach z Półwyspu Apenińskiego, usłyszał w XVI wieku za czasów Katarzyny Medici, której kucharze zasłynęli na salonach francuskich, pozwalając tym samym na to by uczeń przerósł mistrza. Na przełomie XIX i XX wieku kuchnia włoska powędrowała jeszcze dalej, opuściła Europę, przeprawiła się przez Atlantyk i dotarła do Stanów Zjednoczonych. Przywożąc stamtąd do gorącej Italii nowe obyczaje, które są Nam znane do dziś. Stworzyła obraz kuchni włoskiej zdominowanej przez ravioli – pierożki nadziewane szpinakiem, serem lub mięsem, pizzę i spaghetti. Obecnie kuchnia włoska różni się w zależności od regionu. Każdy z nich ma swoje ulubione dania z których słynie na całym świecie, i tak np.: w celu rozkoszowania się słodkimi truflami zapraszam do stóp Alp, gdzie położny jest Piemont, owoce morza i wyborne risotto serwuje się w pobliżu Wenecji, a w Lombardii zasmakujemy najlepszej oliwy na świecie oraz różnych rodzajów sera. Natomiast w Antica Pizzeria Port’Alba serwują najlepszą pizzę od 1830 roku. Jednak tym, co towarzyszy Włochom od narodzin do starości jest wino. To nie tylko napój, ale przed wszystkim niezbędny składnik znacznej części potraw zwłaszcza dań z ryb, mięsa, frutti de mare oraz niemal wszystkich sosów.
Kuchnia włoska to kuchnia włoska
Co sami młodzi mieszkańcy Półwyspu Apenińskiego sądzą o swojej kuchni? Mimo wszystko jest ona dla nich najlepsza i najbardziej smakowita. – …mmm.. ja uwielbiam jeść tylko to, co włoskie i szczerze, nie jestem nawet zainteresowany tym, by poznawać inne kultury, oczywiście tylko w ramach kulinariów. Kuchnia babci nie ma sobie równych – mówi Steffano. Woli on także tradycyjne domowe posiłki, jednak ze względu na brak czasu jest zmuszony jadać na mieście i w pośpiechu. – Preferuję jadać w domu i gotować samemu raczej niż chodzić do restauracji. Jedyny problem jest taki, że nie znajduję nigdy czasu – mówi dalej. Po chwili przyznaje jednak, że zastąpić lasagne babci nie jest łatwo – W rzeczywistości nie jestem jeszcze gotów by przygotowywać samemu babcine lasagne, a więc ograniczam się do gotowania na szybko: pasty zabraknąć oczywiście nie może! Tak jestem trochę nazbyt tradycjonalistą – opowiada Steffano
Sonia nie zapominając o tradycji, uwielbia kosztować innych smaków – Ja lubię po prostu jeść, wszystko. Polubię każde danie, i włoskie i nie(włoskie). Jasne jednak, że kuchnia włoska to kuchnia włoska. Chcesz porównywać dobry talerz carbonary z jakąś francuską zupiną dla anorektyków? -
Mariachiara, mieszkanka Włoch poniekąd jest zmuszona jadać nie po włosku, gdyż czasami gotuje jej chłopak, Egipcjanin – Jadam zwykle w domu (żeby zaoszczędzić) i jadam czasem po włosku, czasem „po arabsku”, jeśli gotuje akurat mój chłopak Egipcjanin, któremu zresztą świetnie to wychodzi. Uwielbiam wręcz szaleńczo próbować innych kuchni i jadać w coraz to nowych obcych restauracjach: indyjskiej, japońskiej, erytrejskiej, hiszpańskiej -. Jednak gdy nie ma czasu na gotowanie z chłopakiem jada co może. – Jeśli muszę zjeść coś w locie poza domem, biorę zwykle kebab, kawałek pizzy czy lody; to, co nie jest zbyt kosztowne; znajdzie się też zawsze okazja, by wyskoczyć do pizzerii, zwłaszcza jeśli mowa o tej neapolitańskiej. Jak widzisz, staram się, by nie zabrakło niczego: jestem łakomczuchem!-
Opracowała: Ewa Czemerys
27Maj2010
Autor: admin. Kategorie: Moda Włoska.
Metka Made in Italy od zawsze kojarzyła się z najwyższą jakością produktów i elegancją. Jeden spacer po włoskiej ulicy wystarczy, by przekonać się, że w tym kraju moda to także sposób życia. Podobno nie szata zdobi człowieka, jednak nie bez powodu włoscy mężczyźni uchodzą za najprzystojniejszych na świecie. Ich styl można opisać w trzech słowach – elegancja, nonszalancja i swoboda. Tym zasadom są także wierne najnowsze kolekcje włoskich projektantów na jesień – zimę 2009/2010.
Największym przebojem tej jesieni będzie szary garnitur. Można go nosić klasycznie, z biała koszulą i czarnym krawatem lub, tak jak proponują projektanci, zdecydować się na total look i szare dodatki.
Marynarki w tym sezonie reprezentują styl minimalistyczny: krótkie rękawy, wąskie zapięcia i dziecięce proporcje. Warto zainwestować w ten element garderoby, gdyż te tendencje będą na topie zarówno w stylu klasycznym, jak i casual.
Zapomnijcie o puchowym i sportowych kurtkach – tej zimy powracają klasyczne płaszcze. Modne będą długie, za kolano, jak i tradycyjne, krótsze i dopasowane w talii. Najlepsze kolory to czarny, szary i wielbłądzi.
Zazwyczaj nakładana jedynie na wystawne bankiety, w tym sezonie, muszka przeżywa rekonesans. Jesienią i zimą ten dodatek będzie pasować także do i dżinsów i sportowych koszul.
Pisząc o włoskiej modzie, nie sposób pominąć markę Dolce&Gabbana. Nowa kolekcja jest odbiciem powyższych pięciu tendencji. Projektant proponuje styl klasyczny, jednak wzbogacony o interesujące tkaniny i wzory. Na koszulach i marynarkach pojawiły się dziwaczne esy – floresy oraz nadruki z gobelinów i fresków. Nieco ekscentryczne są także buty: lakierowane, aksamitne, często z mocno wyciągniętym czubkiem i pokryte złotymi detalami. Niezbędny dodatek u Dolce&Gabbana, to także długi szalik z grubej wełny. Najlepiej nosić go, tak jak proponuje projektant, do samej ziemi i nakładać do futra.
27Maj2010
Autor: admin. Kategorie: Moda Włoska.
Każde dziecko lubi czuć się wyjątkowo i być w centrum uwagi. Aby to osiągnąć wykorzystuje różnego rodzaju sztuczki, zachowując się nie do końca stosowanie do danej sytuacji, ale dzięki temu wszystkie oczy są zwrócone w jego stronę. Jeżeli dostrzegasz chęć silnego poczucia indywidualizmu u dziecka warto pokusić się o dobieranie ubranek zgodnych z jego charakterem.
Markę Vingino charakteryzują trzy cechy: modne, oryginalne i wytrzymałe. Projekty są innowacyjne, niebanalne i niestandardowe, a dodatkowo stosunek ceny do proponowanej jakości przekonał do siebie już wielu Klientów, dzięki czemu marka zyskała dużą popularność aż w 13 krajach Europy. Poznaj włoski szyk w dziecięcym wydaniu!
Wielkimi krokami zbliża się ulubiona pora roku wszystkich małych urwisów, wiosna i lato to czas górskich wędrówek, zabaw w piasku czy wreszcie spacerów wśród mazurskich jezior i lasów. To czas poszukiwania skarbów, budowanie domków na drzewie, czy wreszcie czas piknikowania. Wspaniale jest być małym urwisem, chodzić własnymi ścieżkami, zaglądać w każdy najmroczniejszy zakamarek, czy wreszcie wypuszczać się na niesamowite wyprawy, podczas których czeka na nie mnóstwo przygód i zabawy. Jest to czas kiedy życie jest beztroskie, pozbawione wszelkich zmartwień, a na pierwszym planie liczy się dobra zabawa i odkrywanie nowych ciekawych rzeczy. Nie ma miejsca na obowiązki czy odrabianie pracy domowej, a raczej jest chęć wejścia na drzewo nad rzeczką, zabawy na trzepaku, czy huśtanie się na wierzbie płaczącej. Jest cała lista pomysłów, które nasze dzieci są zdolne zrobić podczas swoich pierwszych wypraw, a o których nawet nam się nie śniło. W takich chwilach warto, aby były przygotowane na każdą okoliczność i ubrane były zarówno wygodnie, niebanalnie i lekko.
Holenderska marka Vingino jest stworzona właśnie dla dzieci kochających zabawę i przygodę. Jej głównym kierunkiem projektów są dżinsy i są to najlepsze dżinsy stworzone dla dzieci z temperamentem. Od początku istnienia firma kładzie duży nacisk na wydobywanie z każdego projektu indywidualnej tożsamości, dzięki czemu każda kolekcja w danym sezonie charakteryzuję się niepowtarzalnym modelem. Dzieci w dżinsach Vingino wyglądają po prostu cool i czują się super.
W kolekcji dostępnej w sklepie Natural Kids znajdziemy romantyczne dziewczęce jeansowe rybaczki i spódniczki, a także chłopięce spodnie, z przepranym fabrycznie jeansem, imitujące efekt zabrudzenia. Są to idealne ubranka dla dzieci pełnych energii, które doskonale sprawdzą się w poszukiwaniu przygód naszych najmilszych i wytrzymają każdą przeprawę.
Vingino – to marka, która nigdy nie wychodzi z mody i pozwala poczuć dzieciom wolność.
źródło: www.naturalkids.pl
27Maj2010
Autor: admin. Kategorie: Moda Włoska.
Nie sposób być we Włoszech i nie zobaczyć Forum Romanum czy Koloseum. Podobnie jest z rzymskimi sklepami.
Choć stolicą włoskiej mody jest Mediolan, to i w Rzymie można zrobić udane zakupy. Najwięcej ekskluzywnych butików mieści się na Via Condotti. Mają tam salony YSL, Hermes, Burberry i Armani.
Latem na pobliskich Schodach Hiszpańskich odbywają się ekskluzywne pokazy mody, a w okolicy można spotkać spacerujące znane włoskie aktorki i modelki.
Rzymianki uwielbiają seksownie wyglądać. Nie rozstają się ze złotą biżuterią i sandałkami na wysokim obcasie. W ich szafie zawsze muszą być też obcisłe dżinsy i choć jedna rzecz w panterkowy wzorek.
Dwie aktorki, które są symbolami współczesnego włoskiego szyku, to Asia Argento i Monica Bellucci. Obie cechuje silny, wręcz ognisty charakter i upodobanie do seksownych topów. Okazuje się, że wystarczą szpilki i dżinsy, by być supersexy.
27Maj2010
Autor: admin. Kategorie: Moda Włoska.
Giulietta została skonstruowana w oparciu o nową platformę C-Evo, którą znajdziemy też w przyszłych modelach Fiata, Chryslera i Dodge’a. Samochód mierzy 4350 mm długości, 1800 mm szerokości i 1460 mm wysokości, co oznacza, że jest nieznacznie dłuższy, szerszy i wyższy od „147”. Warto dodać, że nowe auto będzie oferowane jedynie w nadwoziu 5-drzwiowym.
Początkowo, w gamie silnikowej kompaktowej Alfy Romeo znajdziemy jedynie cztery jednostki, przy czym wszystkie będą wyposażone w turbodoładowanie. Oprócz benzynowych motorów 1.4 TB/120 KM i 1.4 TB Multiair/170 KM, włoska marka zaproponuje wysokoprężne silniki 1.6 JTDM/105 KM i 2.0 JTDM/170 KM.
Warto dodać, że jeszcze w 2010 roku, paleta wersji zostanie wzbogacona o odmianę Quadrifoglio Verde wyróżniającą się 1,7-litrowym, 4-cylindrowym motorem benzynowym rozwijającym 235 KM. Temu wariantowi Giulietty przyjdzie konkurować z Renault Megane RS i Volkswagenem Golfem GTI.
26Kwiecień2010
Autor: admin. Kategorie: Włoski Styl.
Design italiano
Mistrzowie lat ’50 i ’60 jak Aulenti, Castiglioni czy Magistretti, wykonali doskonałą pracę, ponieważ w tym dziesięcioleciu Włochy stały się miejscem spotkania nowych, kreatywnych pokoleń na poziomie międzynarodowym.
We wzornictwie przemysłowym, ozdobnym czy samochodowym styl włoski wyróżnia się mieszanką fantazji i dokładności projektantów. Wpływają na to instytucje kształcące – godne polecenia kierunki na uniwersytetach, nowoczesne szkoły projektowania, wystawy oraz różne miejsca komunikacji i ekspozycji. Obecny obraz rynku jest więc bardzo zróżnicowany i dynamiczny, mamy bardzo elastyczną sieć dystrybucji i produkcji oraz szereg firm, które odkryły wiele młodych talentów.
Włoski design do funkcjonalności dodaje nutkę ironii doceniając również materiały, które do tej pory uważane były za wybrakowane lub zastępcze, stwarzając na nowo niektóre przedmioty. Jest to design swobodny, przyjemny dla oka, ale równocześnie złożony, ponieważ pełen emocji, medialnych sugestii i troski komunikacji globalnej. Wiele z tych przedmiotów jest więc nie tylko funkcjonalnych, ale niesie z sobą również silny ładunek ludzkich uczuć i emocji. Taki styl nazywany jest właśnie „designem emocjonalnym”.
Istnieje również „design biesiadny”, jak nazwał go Aldo Cibic, zajmuje się wzornictwem stołów i krzeseł, a także fantazyjnych lamp, kompletów garnków stalowych i małych przedmiotów użytkowych. Jednym z obszarów, w którym nowoczesny design znalazł największe zastosowanie, jest umeblowanie domów – wystarczy pomyśleć o wspaniałych kanapach, słynnych fotelach, o oryginalnych meblach dzielących przestrzeń. Obok tendencji emocjonalnych powstają bardzo praktyczne dzieła, których główną zaletą są przede wszystkim materiały, kolory, tkactwo; na przykład design stosowany w oświetleniu, który realizuje się w kreacji wspaniałych lamp biurowych.
Designem zajmują się także niektórzy rzeźbiarze, tworząc dzieła, „których design wzbogacony jest o fantastyczne możliwości rzeźby”.
Włoski design zawsze był, jest i będzie synonimem elegancji i nowoczesności. Należy nadmienić, że istnieje tam zjawisko długoletniej tradycji dbania o markę. Dla Włochów design to także dziedzina kultury, jest ona równie ważna jak malarstwo, rzeźba, czy architektura. Fiat, Alfa Romeo, Gucci, Dolce Gabana, Armani oraz wiele innych znanych w całym świecie luksusowych marek to dobra narodowe. Zazdrościmy im tego, że jak chyba żaden inny naród potrafi korzystać z życia. Z dumą noszą swoje ubrania, jeżdżą włoskimi samochodami, zachwalają swoje produkty regionalne i wreszcie kupują swoje meble.
13Kwiecień2010
Autor: admin. Kategorie: Włoski Styl.
Eros Luciano Walter Ramazzotti (ur. 28 października 1963 w Rzymie) – włoski piosenkarz i autor piosenek.
Zadebiutował w 1981, kiedy jako wokalista wziął udział w Konkursie Nowych Głosów w Castrocaro. Zaśpiewał wtedy utwór „Rock 80″, a następnie podpisał swój pierwszy kontrakt. Następnego roku wydał płytę – „Ad un amico”.
W San Remo w 1984 wygrał w kategorii młodych wykonawców dzięki piosence „Terra promessa”. W następnym roku na tymże festiwalu prezentował piosenkę „Una storia importante” z albumu „Cuori agitati”. Zwycięstwo w San Remo w 1986 z piosenką „Adesso tu” potwierdziła popularność Ramazzottiego we Włoszech. Zainteresowały się nim też melomani z innych krajów. Piosenka „Adesso tu” znalazła się w albumie „Nuovi eroi”.
Włoski tytuł Hiszpański tytuł Rok
Ali E Radici Alas Y Raices 2009
E² E² 2007
Calma Apparente Calma Aparente 2005
9 9 2003
Stile Libero Estilo Libre 2000
Eros Live 1998
Eros (Greatest Hits) 1997
Dove c’e musica Donde Hay Música 1996
Tutte storie Todo historias 1993
Eros in concert 1991
In ogni senso En Todos los Sentidos 1990
Musica e Musica és 1988
In certi momenti En ciertos momentos 1987
Nuovi eroi Heroes de hoy 1986
Cuori agitati – 1985
Trzeci album „I certi momenti”, został wprowadzony na rynek w 1987 Tournée, towarzyszące wydaniu nowego albumu, trwało dziewięć miesięcy, podczas których artystę obejrzało ponad milion widzów: był to pierwszy włoski koncert rockowy, który zgromadził tak szeroką widownię. W 1988 wyszedł mini album „Musica e” (z piosenką „Musica e” – duet Eros Ramazzotti i Andrea Bocelli), który podbił rynek wydawniczy i sprzedał się znacznie lepiej niż „In certi momenti”.
Po dwóch latach przerwy w koncertowaniu, Eros wydał kolejną płytę: „In ogni senso”, poprzedzającą pierwszy występ artysty w Stanach Zjednoczonych – show zorganizowany w Radio City Hall w Nowym Jorku. Czas spędzony na tournée zamyka się nowym albumem live „Eros in concert”. Koncert w Barcelonie (z tej trasy) był transmitowany w Interwizji.
Po trzech latach Eros nagrywa kolejny album – „Tutte storie” – najbardziej pracochłonny i skomplikowany, dzięki któremu wchodzi na szczyty wszystkich list przebojów w Europie. Videoclip „Cose della vita” (duet z Tiną Turner) – pierwszy z albumu, został nakręcony przez Spike`a Lee. Tournée europejskie było jednym z najważniejszych tras artysty i skończyło się za oceanem, gdzie Eros występował w piętnastu krajach latynoamerykańskich.
Po przyjeździe do Polski, Włoch zainicjował występ trio: Erosa Ramazzotti, Pino Daniele i Jovanotti. W listopadzie 1994 artysta został zaproszony do wystąpienia na żywo na koncercie MTV Awards w Berlinie.
W tym okresie Ramazzotti tworzy nowe przedsięwzięcie – „Radiorama” i podpisał kontrakt dyskograficzny z wytwórnią BMG International. Podczas lata 1995 Eros wziął udział w Summer Festival – muzycznym happeningu z takimi gwiazdami muzyki jak Rod Stewart, Elton John i Joe Cocker. 13 maja 1996 ukazał się album „Dove c’e musica”- pierwszy w pełni wyprodukowany przez artystę. Sprzedano ponad siedem milionów egzemplarzy tej płyty. Tournée europejskie, które towarzyszy wyjściu krążka, kończy się na kilka dni przed urodzeniem Aurory Sophie – córki Erosa i Michelle Hunziker. W następnych miesiącach napisał „That`s all I need to know” dla Joe Cocker`a.
W październiku 1997 wyszła płyta „Eros – Greatest Hits”. Eros skompletował szesnaście piosenek: część ze swej rockowej przeszłości, kilka największych przebojów i dwa utwory, które nie były jeszcze wydane.
W lutym 1998 rozpoczął tournée światowe do Południowej Ameryki, Stanów Zjednoczonych Ameryki i Europy. Trwało ono osiem miesięcy. 24 kwietnia zostało przerwane ze względu na ślub Erosa i Michelle Hunziker, świętowany w Kościele Pałacu Odescalchi w Bracciano, niedaleko Rzymu. W maju Eros uczestniczył w koncercie „Pavarotti i Przyjaciele” w reżyserii Spike’a Lee, gdzie występował w duecie z Mistrzem Pavarotti – „Se bastasse una sola canzone”.
Nowy album „Eros live” wyszedł w końcu października. Artysta występował z Tiną Turner i Joe Cocker`em przy okazji koncertu Księcia Baviery. W marcu 1999 Eros Ramazzotti został nagrodzony w Hamburgu niemieckim Oskarem muzycznym L`Echo Award, w kategorii „Najlepszego artysty międzynarodowego”.
Przy końcu wieku pojawiły się nowe projekty Erosa. Powstały nowe biura „Radiorama”: studio nagrań i dwa studia postprodukcyjne. W nich odbywała się prezentacja nowego albumu Gianni Morandi „Come fa bene l`amore”, gdzie Eros był producentem i autorem tekstów i muzyki. W trakcie lata Eros wziął udział w kilku Festiwalach w Niemczech i międzyczasie przygotowując nowy album, który wyszedł w końcu roku 2000: Stilelibero.
15Marzec2010
Autor: admin. Kategorie: Moda Włoska.
Mediolański obłęd
Kto w sezonie wyprzedaży trafi do Mediolanu, może zobaczyć przysłowiowy obłęd w oczach Mediolańczyków i pewnie wszystkich przyjezdnych także. Atmosfera zakupów jest tak silna, że nie wyjść z jedną z firmowych toreb z eleganckiego domu towarowego La Rinascente (obok katedry Duomo) to wielka sztuka. Trochę dystansu budzą topowe marki w słynnej galerii handlowej Wiktora Emanuela przy katedrze mediolańskiej. Naiwnością jednak byłoby sądzić, że jest tam niewielu kupujących.
Podziwiając Mediolańczyków ma się wrażenie, że każdego stać na akcesoria i płaszcze Burberry, torebki Valentino czy buty Prady. I nie wiadomo, kto przywiązuje większą wagę do najnowszych trendów: kobiety czy mężczyźni. Włosi zawsze mieli swój styl, do którego kobiety z Europy Środkowej mają słabość, jednak w tym właśnie mieście obsesja na punkcie mody ma swoje apogeum.
Żeby jednak poszukać prawdziwych okazji wśród znanych marek, należy przejechać pod Mediolan do „miasteczek outletowych”. W tym, które ja zwiedziłam, największy tłok rzuca się w oczy w butiku Lacoste. Setki kolorów znanych koszulek polo i tyle samo osób przeczesujących półki w poszukiwaniu własnego rozmiaru. Ma się wrażenie, że t-shirt Lacoste, a przy okazji szalik lub apaszka Burberry to te akcesoria, których niedopuszczalne jest nie posiadać, czyli tzw. must have. Dodałabym jeszcze do tego bieliznę Calvin’a Kleina, której zakupu dokonuje każdy, kto tylko dotrze do jego outletu.
Butiki znanych marek nawet w outletach posiadają swoich odźwiernych, którzy pilnują, by w środku nie znajdowało się zbyt wielu klientów, czyniąc zakupy bardziej komfortowymi. A zatem przed niektórymi drzwiami zaskoczyć nas może to, od czego zdążyliśmy się już odzwyczaić, czyli kolejka oczekujących na wejście. Dużym powodzeniem cieszą się też sklepy ze znanymi markami obuwia. I tak już za 100 euro można na przykład kupić szpilki Marca Jacobsa. Tłumacząc więc sobie, że być w Mediolanie i nic nie kupić to grzech, ulegamy presji wiecznych zakupów i sami także wracamy z walizką cięższą o parę kilogramów.
Podziwiaj Berlin, kupuj garnitury
W porównaniu z możliwościami zakupowymi Mediolanu i szansą upolowania czegoś naprawdę wartościowego, mnie osobiście Berlin rozczarowuje. W trakcie wyprzedaży słynny dom towarowy KaDeWe zdecydowanie bardziej nadaje się na „miejsce polowań” dla mężczyzn, bowiem to dla nich jest szersza, czy tez może mniej przebrana kolekcja. Wówczas można znaleźć na przykład garnitur Hugo Bossa za 100 euro (dla porównania ten sam przeceniony w naszym kraju kosztuje 2 tysiące złotych). Lepiej sytuacja prezentuje się w outletach – jak wszędzie, trzeba wiedzieć, gdzie szukać najciekawszych okazji.
Po buty tylko do Pragi
Praga, przynajmniej sprzed paru lat, zaskakuje atrakcyjnym obuwiem w równie atrakcyjnych cenach. Przywożenie butów z Czech, a dokładniej z dawnej Czechosłowacji jest w końcu naszą prawie narodową tradycją.
Lodyn w stylu Kate Moss
Niektórzy komentatorzy mody twierdzą, że Londyn to obecna europejska stolica mody. Na ulicach rzuca się w oczy przede wszystkich wszechobecny styl ich rodaczki Kate Moss. Tak więc jeansy rurki, baletki, kamizelki, krótkie kurtki- tak wygląda każda młoda dziewczyna. W przewodnikach polecana jest jedna z dłuższych ulic zakupowych Europy – Oxford Street, gdzie znajduje się ponad 300 sklepów w większości należących do międzynarodowych sieci handlowych, domy towarowe oraz bary i restauracje. Nie zapominamy oczywiście o słynnym i ekskluzywnym domu handlowym Harrods.
Na uwagę zasługuje jednak duży butik marki Abercrombie&Fitch. Dlaczego? Przechodząc ulicą uderza nas głośna muzyka i duże wejście do starej kamienicy, z której wychodzą zadowoleni klienci z zakupowymi pakunkami. Po wejściu, jeśli tylko mamy ochotę, możemy sfotografować się z przystojnym modelem, pokazującym swe wdzięki tylko w jeansach. Kiedy minie zaskoczenie okazuje się, że jesteśmy w wielkim domu w wiktoriańskim stylu, ze schodami na piętro niczym w „Przeminęło z wiatrem”, z których to Scarlet O’Hara upada po kłótni z Rhett’em. Wszędzie unosi się intensywny zapach perfum, a z półmroku wyłaniają się olbrzymie biblioteczki, na których halogenami podświetlone zostały stosy wielokolorowych koszulek. Przy przymierzalniach wielkie, aksamitne w czerwonym kolorze kanapy, które służą oczekującym w kolejce. Asortyment sklepu jest raczej w stylu casual, jednak atmosfera jedyna w swoim rodzaju. Ekskluzywnych butików mamy pod dostatkiem, ale zaskakujących?
Paryż – mekka fashionistek
Na miano równie zaskakującego spośród stolic Europy zasługuje już chyba tylko Paryż. Ale nie ze względu na sklepy, do których wykwintności zdążyliśmy się przyzwyczaić, a ze względu na wszechpanującą atmosferę elegancji i szyku. Styl Paryżan jest jedyny w swoim rodzaju, nie do podrobienia. Nawet w metrze obserwujemy eleganckich mężczyzn, z nonszalancko zawiązanym szalikiem, zawsze w pięknych butach i płaszczem lub marynarką do narzucenia.
Bowiem stałymi elementami stylu Paryżan są: trencz, zawiązana na szyi apaszka, elegancka torba, u kobiet częściej balerinki niż buty na wysokim obcasie, delikatna biżuteria, najczęściej perły. Nie widać ekstrawagancji, a raczej naturalność i bezpretensjonalność. Żeby nabrać takiej pewności siebie, jaka towarzyszy Francuzom w komponowaniu swoich zestawów, pewnie trzeba tam zamieszkać. Lub po prostu cieszyć się tą atmosferą i podziwiać. W końcu nawet w „Diabeł ubiera się u Prady” odwiedziny tej stolicy mody to największe marzenie dla każdej fashionistki. Z ciekawych butików, które odzwierciedlają paryski szyk jest np. butik Natashy Fariny w okolicach Montmartre. A żeby podziwiać Paryżan z domu, polecam internetowy Paris Street Style and Fashion Week na www.styleandthecity.com.
Inspiracje są potrzebne- bez nich nie byłoby postępu, a uczyć trzeba się od najlepszych. Łącząc więc to, co się nam podoba w innych stylach z tym, co nam w „duszy gra”, wypracujemy własny, równie niepowtarzalny.
15Marzec2010
Autor: admin. Kategorie: Moda Włoska.
Unisono czyli włoskie klimaty na wiosnę i lato
Unisono to nowa marka , która ma w swojej ofercie damskie kolekcje ubrań projektowane i szyte we Włoszech. Łączy światowe trendy z modą codzienną (casualową) przeznaczoną dla kobiet ceniących kobiecość i doskonały styl.
To co wyróżnia kolekcje Unisono to z pewnością: nowoczesne wzornictwo, niestandardowe fasony oraz dbałość o tkaniny i detale. Charakterystyczne dla najnowszej wiosenno-letniej kolekcji są niemal przechodzące przez siebie rozmaite odcienie różu, fioletu, niebieskiego i beżu.
Krótkie serie zapewniają kolekcji niepowtarzalny i unikalny charakter, a system cotygodniowych dostaw wychodzi naprzeciw zmieniającej się rzeczywistości modowej, starając się zaspokoić gusta nawet najbardziej wymagających fashionistek.
W wiosenno-letniej kolekcji Unisono znajdziecie między innymi:
•jasnofioletowe płaszczyki-trencze z (uwaga!) krótkimi rękawkami-bufkami,
•marszczone tuniki-tuby, zabudowane lub z dekoltem, z górą o fasonie odwróconego trójkąta,
•przepiękne, delikatne tuniki z aplikacjami kwiatowymi w okolicach dekoltu,
•sukienki na ramiączkach w drobne kwiatki z wielką, pionową, nieregularną i marszczoną falbaną z przodu,
•kobiece bluzeczki z falbankami i obfitymi marszczeniami oraz efektownymi kokardami,
•mnóstwo innych seksownych sukienek – od dopasowanych, bieliźnianych i stylizowanych na klimaty „eko”, przez bardziej klasyczne, po kwiatowe, kobiece i romantyczne modele.
Kolory kolekcji: najmodniejsze – od rozmaitych odcieni różu (przydymionych, intensywnych, pudrowych), poprzez różne wersje fioletu i niebieskiego koloru (m. in. indygo, błękit, brudny granat), po beżowe wariacje kolorystyczne.
Wzory: drobne, pastelowe kwiatki, czasem groszki, grochy, prążki, figury geometryczne. Większość jednak użytych w kolekcji materiałów jest bez deseni.